Κι αν δεν εφάπτονται οι πλανήτες μας..

Είναι φοβερό το πως ο οργανισμός αντιδρά σε κάθε πίεση, σε κάθε στεναχώρια.. 
Είναι πασιφανές πως δεν είμαστε καμωμένοι όλοι απο το ίδιο υλικό.
Είναι αλήθεια πως δεν είμαστε όλοι ανθεκτικοί στα απότομα και στις εντάσεις. 
Η ευαισθησία δεν ειναι αδυναμία..Είναι ανθός! 
Ενας ανθός που θέλει προσοχη, πολλή φροντίδα, αγάπη και σεβασμό. 
Να πηγαίνουμε εκει που ταιριάζουμε.. εκεί που αρμονικά αράζουμε. 
Είμαστε διαφορετικοί..και αυτο ειναι η ομορφια μας.
Το μεγαλείο της μοναδικότητας.Του σπάνιου!
 Ας μάθουμε επιτέλους να ακούμε..
Να ακούμε ο ένας τον αλλον δίχως να εισβάλλουμε με σκέψη και λόγια, βιάζοντας ο ένας την πρόταση - την ανάγκη του άλλου. 
Ας μαθουμε να στεκουμε στη σιωπή. 
Εκεινη εχει να μας μάθει μπόλικα..

´´Κι αν οι πλανητες μας δεν εφαπτονται, δε πειραζει..ας στεκουν αντικριστα σε αποσταση τουτη, ωστε να καμαρωνει ο ενας τα φωτα του αλλου απο μακρια και αγαπημενά´´

Με πολλή αγάπη
ρ

Τα παιδιά

- Αααα! Κοίτα κοίτα Μια μαγική Πέτρα! Φωνάζει με ενθουσιασμό η μικρή Αμέλια.

- Δεν είναι μαγική πέτρα ανόητη! Μεγεθυντικός φακός είναι! Πότε θα πάψεις επιτέλους να ξεχωρίζεις την αλήθεια από τα παραμύθια? Τα παραμύθια είναι για να μας παίρνει ο ύπνος παιδί μου, ενώ η αλήθεια για να μας τραβά στη ζωή.

Η Αμέλια δε μίλησε. Χαμογελώντας, άπλωσε τα ματάκια της στον ουρανό και χάζεψε το παχουλό ελεφαντάκι που έπλεε αρμονικά ανάμεσα στα άλλα σύννεφα. 

‘’Τι όμορφο που είναι.. και τι λεύτερο’’ σκέφτηκε.

Όμορφο και γαλήνιο που ζει στην αλήθεια του και λεύτερο που πλάθεται όπως γουστάρει.

 Δεν καλουπώνεται από λέξεις και ορισμούς.

- Αμέλια μην κοιτάς τον ήλιο θα χαλάσεις τα μάτια σου! 

  Ακούστηκε η φωνή του πατέρα.

Αχ αυτοί οι μεγάλοι.. πότε θα καταλάβουν ότι τα μάτια μας είναι καλά προστατευμένα. 

Θα μάθουν άραγε ποτέ  πως τα παιδικά ματάκια αράζουν αλάνικα στην καρδιά ?

Με λυπεί που  οι μεγάλοι δε βλέπουν. Στεναχωριέμαι που είναι τυφλοί. Μα πιότερο με στεναχωρεί που δεν το γνωρίζουν.

Μοιάζουν σαν ανόητοι μπροστά μου και μετά λεν πως η ανόητη είμαι εγώ..

Είναι σε ετοιμότητα να βιάσουν κάθε ενθουσιασμό μας και να τον κάψουν σε μια λαίλαπα εκλογίκευσης.

Και επιτέλους, ας μου εξηγήσει κάποιος σοφός μεγάλος τι σημαίνει ανόητο, γιατί εγω είμαι μικρή και δε ξέρω.

-Μπαμπά, τι σημαίνει ανόητο?

- Αυτό που δεν έχει νόημα παιδί μου.

Χμ.. καλά το είχα φανταστεί! ΄Αλλη μια λέξη των τυφλών.

Μα φυσικά! Ο μεγεθυντικός φακός κάνει περισσότερο νόημα από την ανόητη μαγική πέτρα! 

Γιατί τι νόημα έχει μια ταπεινή πέτρα που ήρθε στη γη πριν απο εμάς γεννημένη απο την φύση?

Τι νόημα έχει η μαγεία, που ξεβολεύει τα πάντα απο το σίγουρο και το σταθερό?

Ουφ..Κουράστηκα.. Πάω να κλείσω τα μάτια που στολίζουν το κεφαλάκι μου και να ανοίξω αυτά της καρδιάς μου. Να ονειρευτώ, να ταξιδέψω, να πλάσω και να δώσω νόημα σε ό,τι με γαληνεύει.. σε ό,τι με κάνει να νιώθω χαρούμενη. Πάω να αράξω στην αλήθεια μου!Να ξαπλώσω στα όνειρα μου!

Στέλνω ευχή στον ουρανό, να ρίξει μπόλικη αστερόσκονη για να γίνουν γρήγορα καλά τα μάτια όλων των μεγάλων, για να μπορούν και αυτοί να απολαμβάνουν την πλάση από το μαγικό πασπάλισμα των παιδιών.

Και θεε μου.. σε ευχαριστώ που δεν είμαι ανόητη!

υγ: Ευχαριστώ την αγαπημένη μου Βίκυ ως πηγή έμπνευσης ..

με πολλή αγάπη 

ρ

Ο καραγκιόζης

Ο καραγκιόζης ήταν είναι και θα είναι πάντα αγαπητός.

Είναι καλόψυχος και έχει πολύ πλάκα.
Πίσω ομως απ τη μορφή του στέκουν δυο κουρασμένα χέρια που κινούν τα νήματα του και διψούν για ένα χάδι, για  μιαν αγκαλιά. 
Ας νιώθουμε ευγνωμοσύνη για τον κάθε καραγκιόζη που έχουμε στην ζωή μας.
Είναι μεγάλη ευλογία που υπάρχει.
Είναι εκείνος που στο μάυρο μας θυμίζει τ' άσπρο.
Είναι εκείνος που δίνει στα χείλη μας κίνηση να χαμογελούν.
Ειν' αυτός που  κάνει το σοβαρό αστείο και τη ζωή απο δύσκολη την κάνει λούνα πάρκ. 
Είναι αυτός που χαρίζει απο την ψυχή του ενέργεια στη δική μας, τις στιγμές που εκείνη στέκει χλωμή και αφυδατωμένη.
Ας αγκαλιάζουμε με τρυφερότητα τον κάθε καραγκιόζη.
Ας αγαπάμε τον κάθε καραγκιόζη που συναντάμε.
Ας αγαπάμε τον καραγκιόζη που στέκει μέσα μας.

Αφιερωμενο εξαιρετικα.

με αγάπη ρ.

'' Όταν είσαι ερωτευμένος βρίσκεσαι σε μια κατάσταση. 
Σε μια κατάσταση με αρχή, μέση και τέλος.
Ο έρωτας είναι τρόπος ύπαρξης. 
Η αγάπη τροφή.
Ζώντας ερωτικά και οχι ερωτευμένα, συγκεράζεις τα δυο τους σε μια αέναη ροή ύπαρξης.
Ας υπάρχουμε ανεξάρτητοι απο τις καταστάσεις. 
Ας υπάρχουμε όχι στο ειδικό μα στο γενικό¨

Με αγάπη ρ.

Λεν πως είμαι σπάνιος ανθός

"Οπωσδηποτε δεν ειμαι παιδι της συννεφιας.

Και δε χωρω σε γλαστρα. Χρειαζομαι κηπο.

Ενα κηπο απεραντο να βρισκομαι για να μπορω ν'ανθιζω.
Και μπολικο νερο και να με λουζει ο ηλιος. 

Στα ζεστα αγαπιεμαι, στα ανετα αραζω, κι εκει νωχελικα ευδοκιμω.

Λεν πως ειμαι σπανιος και ιδιαιτερος ανθος.

Μα θελω να μαθω, να μου πουν: σε τουτη τη γη τη στενωπή ποιος τον σπόρο μου έριξε?" ρ

Χρεοκοπεί η ΓΗ!

Παιδιά! Στεναχωριέμαι να σας διαβάζω απογοητευμένους για την πολιτικη τροπη.Πρέπει να αποδεχτούμε το γεγονός οτι ΔΕΝ υπάρχει ούτε δεξια ουτε αριστερα..Αν θέλετε όμως να το δούμε χωροταξικά, αριστερά υπάρχει το οικονομικό συμφέρον, δεξιά υπάρχει ο ναρκισσισμός και στη μέση voila η αυτού μας μεγαλειότητα! Βαρέθηκα να βλέπω τον άνθρωπο διαμελισμένο σε παρατάξεις και ομάδες. Ζω στην κοσμάρα μου γιατι δε μπορω να συγκατοικήσω με όλο αυτό. Ξαναλέω.. ΔΕΝ υπάρχούν ούτε χρώματα, ούτε ετικέτες, ούτε δεξια ούτε και αριστερά!Υπάρχει μονο κέντρο! Το κέντρο της καρδιάς μας και το κέντρο όλων μας, το οποίο είναι η αγάπη.Μπορεί να ακούγεται ρομαντικό όμως δεν είναι.Γιατί η αγάπη δεν είναι λίγο κρασί λίγο θάλασσα και τ'αγόρι μου..Η αγάπη είναι σύμπνοια, έχει ελευθερία, δικαιοσύνη, σεβασμό, αλήθεια! Όσο θρέφουμε τα όνειρα μας με τις μπαγιάτικες και δηλητηριώδεις πεποιθήσεις, που μας σερβίρουν καθημερινά οι σεφ της προστυχιάς, τότε θα ζούμε έναν εφιάλτη.Θα βολοδέρνουμε σ'ένα φαύλο εφιάλτικο κυκλο εθισμένοι στην πρέζα της καταστροφολογίας, της ψευδαίσθησης και του ανταγωνισμού. Αυτή τη στιγμή δεν κινδυνεύει η Ελλάδα απο χρεοκοπία. Η Ελλάδα οικονομικά έχει ηδη χρεοκοπήσει. Αυτό που συμβαίνει τούτη τη στιγμή είναι τραγικότερο: Χρεοκοπεί η ΓΗ! Πτωχεύει μέρα με τη μέρα απο πνεύμα, από φύση, απο υγεια, απο ζωή..Επτωχεύουμαι απο αγάπη φίλοι μου! Ας βρούμε για λίγο το σθένος να σταθούμε ταπεινά και σιωπηλά κοιτώντας εντος μας, ωστε να δούμε τι μας έχει απομείνει απο αυτό που λέγεται ΑΝΘΡΩΠΟΣ!

Ο έρωτας..

Η πρώτη εμφάνιση.

Το πρόσωπο.

Μου αρέσει το πρόσωπο.

Τα μάτια..

Από κει ξεκινά  το καλούπι.

Τα μάτια είν’ ο οδηγός.

Και ύστερα?

Ύστερα με δικαιώνει το βλέμμα, το ακολουθώ και συναντώ το μυαλό.

Και το μυαλό δίνει στα λεγόμενα.

Στα λεγόμενα που βγαίνουν απ΄ τα χείλη σου και δίνουν κίνηση.

Δίνουν κίνηση και ρυθμό στην καρδιά μου να χτυπά λίγο πιο γρήγορα

και δίνουν θερμότητα στα μάγουλα μου να καίνε.

Και μετά, τα αστεία, το πνεύμα..το χιούμορ.

Ένα χιούμορ που διεγείρει και  δονεί όλο το σύστημα μου.

Όλα αυτά που είμαι..

Είμαι μια παιδική χαρά που γεμίζει από γέλια.

Από γέλια και χαμόγελα που αντάμωσαν σαν έσμιξαν οι ματιές μας.

Και το γνωρίζαμε απ’την αρχή.

Γιατί ο έρωτας ξέρει και η αγάπη είναι σοφή.

Ο έρωτας ξέρει να επιλέγει και η αγάπη γνωρίζει να κρατά.

Η αγάπη έχει τη γνώση και τον τρόπο να μας κρατά ενωμένους στους παράλληλους μα ξέχωρους κόσμους μας.

Η αγάπη έχει τη σοφία  να μας βαστά.

Έχει τη σοφία να μας βαστά  και να μας αφήνει λεύτερους ώστε να απολαμβάνουμε ο ένας τον άλλον ώστε να μη δενόμαστε ποτε.

Μέχρι να γίνουμε δύο ξέχωρα ένα.

Δίχως πρέπει και γιατί.

Χωρίς ποτέ και πάντα.

Απλά για όσο χρειαστεί.

Για όσο τα μάτια μας χάιρονται να μας βλέπουν

Για όσο αυτά  θα έχουν μιαν αναπνοή.
Για όσο όλο αυτό ζήσει.

Αφιερωμένο, στους τόσους όσους..αν και μόνον αν ..έτσι νιώθουν

ρ.

Γράφω γιατί,

Η αγάπη.. δεν πονάει

Αναρωτιέμαι και ψάχνω να βρω αν υπάρχει κάποιο τραγούδι που να μιλά για την πραγματική ομορφιά, το μεγαλείο της αγάπης και ακόμα δεν τα έχω καταφέρει.
Οι περισσότεροι στίχοι, μιλάνε για μια αγάπη που πονάει, ζηλεύει, πεθαίνει, εξαρτάται, λιώνει,συμπληρώνει..μιαν αγάπη γεμάτη όρους και προυποθέσεις..γεμάτο διαχωριστικά, ψυχαναγκασμούς, θυσίες και πρέπει.
Εαν αυτός είναι ο τρόπος που γαλουχούμαστε, χορεύοντας και τραγουδώντας, ας μην απορούμε γιατί οι σχέσεις φονεύονται απο φόβο, επίκριση, αδιαφορία και θυμό.Κανεις δεν τις σκοτώνει παρά μόνοι μας αυτόχειρες ''διασκεδάζουμε'' σε σαδομαζοχιστικα παρτυ σεκλετιάζοντας και χλευάζοντας το υπέρτατο αγαθό και τροφή μας.
Πλενουμε καθημερινά τον εγκέφαλο μας με λόγια ανάρμοστα μολύνωντας την ψυχή μας, γεμίζοντας θλίψη και πόνο.
Η αγάπη δεν ειναι διττή.Δεν είναι μια καλή και μια βλαβερή.
Η αγάπη μόνο θρέφει,γαληνεύει..
Δυο ανθρωποι που αγαπιούνται είναι ελεύθεροι, ξεχωριστά ολόκληροι, συμπορεύονται παρέα για όσο το επιλέγουν και αν κάποια στιγμή επιλέξουν άλλους δρόμους, δεν έχει διαφορά γιατί η αγάπη δεν διαχωρίζει.. είναι αέρας που αν δεν εισπνέεις πνίγεσαι..
Πιστεύω πως καλό θα ήταν σιγά σιγά όλο αυτό να αρχίζει να αλλάζει.
Τα παιδιά μας να μεγαλώνουν με τραγούδια που μιλούν για τις πραγματικές ποιότητες της αγάπης: Την ελευθερία, την γαλήνη, την αρμονία, την ανευ όρων αποδοχή, τον σεβασμό, την ενσυναίσθηση, την συμπόνια, την τρυφερότητα, την κατανόηση, την φροντίδα..
Μόνο έτσι θεωρώ οτι υπάρχει περίπτωση να μπει φως στις καρδιές μας, να γλυκάνουμε και να μαλακώσουμε ωστε να μπορούμε να απολαμβάνουμε και τον έρωτα τον οποίο αποφεύγουμε και φοβόμαστε καθως έχει καταντήσει ένα άδειασμα αρνητικής ενέργειας και δηθενιάς ο ένας προς τον άλλον.
Μόνο έτσι θα επιστρέψουμε στην ζεστασιά και στην σπιτική θαλπωρή που εν υπάρχει εντός και μεταξύ μας.


13/12/15
Να και ενα τέτοιο τραγούδι, γιατί ο Πάνος είχε δίκαιο όταν διαβάζοντας το παραπάνω μου είπε: To φίλα με ακόμα γιατί όχι? Ε ναι λοιπον!

Η δυσκολία της ύπουλης ευκολίας