Η γνώση της αναγνώρισης

Οι άνθρωποι δε γνωρίζονται. Αναγνωρίζονται. 

Δεν είμαστε ξένοι μεταξύ μας.

Ξένοι  και αποξενωμένοι αισθανόμαστε, οταν γνωριζόμαστε και δεν αναγνωρίζουμε ο ένας τον άλλον.

Η αναγνώριση δεν σχετίζεται ούτε με τον χρόνο επαφής, ούτε με την συγγένεια..
Δε ζυγιάζεται. Μέτε σε ταρίφα μπαίνει. 

Σ´αναγνωριζω και μ'αναγνωριζεις, γιατί πολύ απλά το αποφάσισε η οικειότητα στα βλέμματα μας. Το διάλεξε η δόνηση στ´ακουμπηγμα μας. Το επέλεξε η σοφία της γωνιάς που τεμνονται τα αισθηματα και τα μοιρασματα μας. 

Δε συναντιομαστε τυχαια οι ανθρωποι . 

Κάθε που συμβαίνει, γίνεται  ειτε για να συνταξιδέψουμε, είτε για να αλληλοδιδαχτούμε και να προχωρήσουμε ξέχωρα σοφότεροι. 

Χάζεψε τα μικρά παιδιά με πόση ευκολία, αλήθεια  και συντομία ανταμώνουν.

Ρίξε μια ματιά και στον εαυτο σου, με πόση άνεση χαμογελα και μιλά σε ενα μωρο που βλέπει στο δρόμο ή χαιδολογά ενα άγνωστο ζωάκι. 

Και τώρα  παρατηρησε και αναρωτησου, τι ειν αυτο που σε κανει να σκύβεις το κεφαλι και να μαζεύεσαι με μια σκυθρωπότητα που μοιάζει αγένεια σε καθε ενήλικα που συναντάς. Τι φοβάσαι οτι θα ξανανιώσεις που δε θα το αντέξεις? Μήπως είναι άδικο να αυτοεξοστρακίζεσαι στην παιδική σου μακρόνησο, καταδικάζοντας έτσι κάθετι νέο και ίσως επουλωτικό? 

Ας μη γελιόμαστε..Ολοι παιδια είμαστε που μεγάλωσαν τα κορμιά μας.
Και αν κάποιος καποτε  σε πόνεσε ή σε τρόμαξε τραυματίζοντας το μικρό μπόμπιρα που έχεις μέσα σου , σου υπόσχομαι πως υπαρχουν υπεροχοι ανθρωποι εκει εξω.
Υπέροχοι, διατεθειμενοι και διαθέσιμοι να μαλαξουν με αγάπη όποια κράμπα ταλαιπωρεί την ψυχούλα σου. Και συ, τη δική τους..

Κείνο που χρειάζεται είναι να είμαστε όλοι μας ανοιχτοί ωστε να επιτρεψουμε να συμβεί η όποια ιαματική συνάντηση. Να εχουμε με τα μάτια της καρδιάς μας ανοιχτά να βλεπουν τα γνωριμα και εκλεκτικά να τα διαλέγουμε. Να μπορούμε να τα απολαμβανουμε, νιώθοντας την ευλογια που οι καρδούλες μας πάλλονται σε σύντονες συχνοτητες. Καρδιοχτυπώντας αρμονικα αμφιδρομα αγαπημενες.. 

Ας εχουμε τις καρδιές μας ορθάνοιχτες, ν´ακουν και να εναρμονίζονται στις μελωδιες των ακόρντων μας. Κεινες που υμνουν τα συναισθηματα μας. 
Και για τα οσα δε μας ταιριαξαν, μα σε βαθος με τον τροπο τους σε ουσια μας ωφέλησαν..
Ας τραβάμε εμπρός ευγνώμονες και ανδρειωμένοι..

Οι ανθρωποι δε γνωριζονται. Αναγνωριζονται..

Και οπως λεει και ο Octavio Paz, Piedra de sol

 "Αν δυο κοιτάζονται και αναγνωρίζονται ο κόσμος αλλάζει. Ν ' αγαπάς είναι να αποβάλλεις το όνομά σου" 

Με αγάπη ρ.

Στη γειτονιά μου είσαι θερμά ευπρόσδεκτος. Μα θα πρέπει να σαι ανοιχτός. Ανοιχτός να λάβεις τα όσα εκεί συμβαίνουν, ανοιχτός να μοιραστείς τα όσα είσαι έτοιμος. Διαφορετικά.. τουτο το μέρος θα σε πετάξει απο μόνο του εκτός. Όση καλή διαθεση κι αν έχω να σε φιλοξενήσω, ο δρόμος μου εχει τους δικους του νόμους. Νόμους καμωμένους απο τη φύση του ονόματος του. Νόμους που τον προστατεύουν ωστε να διατηρείται καθαρός, εύμορφος και λείος. ρ   
Love street - Doors

Μυθοποιώντας καποιον σκλαβωνεσαι. 
Σκλαβωνεσαι στην αναγκη που σε ωθησε να το κανεις και στο ιερό που γονατιζεις για να τον υμνεις. Χαλαλι ομως, γιατι τα δωρα της απομυθοποιησης εχουν αξια μεγατονων: επιβεβαιωση ενστικτου, εμπιστοσυνη σε αυτο, διαυγεια, επαναπροσδιορισμοι της αξιας εντος και των περιξ.
 Καθε ημερα για καποιους ξημερωνει κατι διαφορετικο..ακτινοβολει εντος τους κατι πιο σοφο και εξελιγμενο. ;)

Η επιρροη του κοσμου που πρεπει να διωχνουμε, ειναι του κοσμου που εχουμε δημιουργησει απο τα βιωματα μας-συνηθως τα δυσαρεστα.Ισως αν λειτουργουμε ανεπηρεαστα απο αυτη την δεξαμενη εμπειριων που εχουμε εντος μας, περα 

απο πεποιθησεις και προκαταληψεις εστιαζοντας στο παρον, θωρωντας καθε ανθρωπο αλλα κ τον εαυτο μας ως καινουργιο..Τοτε ισως μπορεσουμε να απολαυσουμε την επαφη, την επικοινωνια με θεμελια την αληθεια και την αναγκη της παρουσας στιγμης διχως τη λούπα δυσλειτουργικων μοτιβων. ρ

Ps: μεταβιβαση-αντιμεταβιβαση, σεναρια ζωης..

Περπατώντας με την όπισθεν στα μονοπατια της ιστοριας, βλεπω την αδυσωπητη εμμονη του ανθρωπινου ειδους να επεκταθει και να κυριαρχησει τη γη με ενα αυτιστικο απαράλλαχτο μένος.Μεγατόνων ματαιοδοξια.. Σωματα εναντιον σωματων, ψυχες αποχωρουν ξεκοιλιασμενες σε μια μαχη οπλων, χρηματος και υλης. Αν ειναι αυτος ο σκοπος μας, ας μας μεταμορφωσει παρακαλω ο πλαστης μας σε μυκητες, ωστε να εξαπλωνομαστε αναιμακτα, αρμονικα και διαγαλαξιακα με ειρηνη!

Αυτο που βλεπεις γινεσαι και αυτο που γινεσαι ή μαλλον απογινεσαι, αυτο και ψηφιζεις. Μη μιλαμε καθολου.Ας αναλαβουμε ο καθενας την ευθυνη της ανορθωσης του επιπεδου και της ενθυμισης ποιοτητων ωστε να μεταλαμπαδευσουμε στα παιδια μας υγιεινα προτυπα μπας και σωθει ο πλανητης απο την αποκολοκυνθωση και την κακοποιηση απο τα ΜΜΕ. Απ´εξω στρας και απο μεσα τρας.. και ο,τι μαγειρεψεις, αυτο και θα φας!

Δυο πλανητες που εφαπτονται σε ενα σημειο τομης τετοιο, ωστε να διατηρειται η γνησιοτητα του καθενος, επιτρεποντας την αρμονικη τους κινηση και εξελιξη.Ενα κοινο σημειο επαφης, πηγης σεβασμου, εμπιστοσυνης, στηριξης, αλληλοκαμαρωματος και βαθιας αγαπης.Για τοσο..οσο ωφελει και φωτιζει ο ενας τον αλλον. Να μιαν ομορφη σχεση οπως την οραματιστηκα..Γιατι οπως και να το κανουμε..εκαστος στην κοσμαρα του

 🌍❤🌍

Και αν σου πει δε θελω σχεση, μαζί σου εννοει μικρη μου.Και συ στεκεσαι με μάτια που απορούν και μια καρδιά γεμάτη παραπονο προσπαθώντας να καταλάβεις τι δεν καταλαβες.Δεν χρειάζεται  παντα να τα καταλαβαινεις ολα.Δε χρειάζεται να μπερδέυεσαι στου καθενος την συναισθηματική ασάφεια.Αυτό που μπορείς  ομως ειναι  να μαθεις να ξεχωριζεις εκεινους που βαζουν το γενικα μπροστα να καθαρίσει γιατι τους τρομάζει το  διάφανο του συγκεκριμένου.Να μάθεις να ξεχωρίζεις το κάλπικο απο το γνήσιο. Και να σουρώνεις τα λόγια απο τις πράξεις.Οι πράξεις αγγίζουν ευθύβολα την ψυχη ενω τα λογια την πλανεύουν και την κρατουν στη λήθη.Μείνε στο βυθό εκεί που ναι οι θησαυροί και ευχήσου σε αυτούς που επιπλέουν κάποια μέρα να βρούν το οξυγόνο να κάνουν τσάρκα δίπλα στα κοράλια, στα βαθιά στα καθαρά δίχως μπρατσάκια και φρου φρου.Δώσε τους τούτη την ευχή και νίωσε ευγνώμων που τους γνώρισες.Νιώσε ευλογημένη και πάψε! πάψε επιτέλους να τους προσφωνείς μαλάκες, γιατί τούτοι μικρή μου υπήρξαν δάσκαλοι σου.Τούτοι σου δίδαξαν πως το βάθος σου είναι απύθμενο και η ψυχή σου μαργαριτάρι που θέση  δεν έχει  στα ρηχά. Αν δεν ήταν αυτοί, δε θα μπορούσες να αναγνωρίζεις και να εκτιμάς τα πολύτιμα που τώρα κολυμπουν  διπλα σου.Αφησε τους πίσω στην ησυχια τους και στην ασφάλεια τους να πατώνουν μα χάρισε τους οπως θα φευγεις λιγες μπουμπουληθρες σου να σε θυμουνται.Και να στέκεις υπερηφανη μικρή μου και να σε καμαρώνεις.Μη  μετανιώνεις.Έτσι είναι η αγαπη σου,  έτσι ήταν πάντα . Εχει ρίζες στα βαθιά και ένα μποι που καμια φορά αγγίζει τα ρηχά. Μονο που εκει δεν αναπνέει καλα..οπότε βουτια και πίσω..έκει που η καρδιά χτυπά αρμονικά.Εκεί που η ανάσα γινεται μπαλάντα..Να προσέχεις μικρή και να τη φροντίζεις γιατι ειναι φρικτός ο θάνατος απο ασφυξια..  ρ. 

Δεν εχει σημασια ποσα χρονια ξερει ο ενας τον αλλον.Σημασια εχει να αναγνωριζεστε.Γιατι αλλο ξερω και αλλο γνωριζω.Το γνωρίζω είναι είναι βγαλμένο απο τη μήτρα του βιώνω και αναγνωριζω σημαινει ενθύμιση αυτού: Η αίσθηση πνευματικης, συναισθηματικης οικειοτητας που κάνει τη γύμνια των κορμίων να σμίγει σε ένα ζεστό αντάμωμα ψυχών.. ρ.

Η ανασφάλεια, η εξαρτηση, η ζήλεια,η επίκριση, η καταπίεση, η παραβίαση ό,τι προσωπικού- η μη ύπαρξη σεβασμού και εμπιστοσύνης με λίγα λόγια, δεν έχουν ίχνος σχέση με την αγάπη. Γνωμη μου: Μπορείτε να λέτε στο σύντροφο σας, σε θέλω, σε γουστάρω, σε ποθώ μα οχι σ΄αγαπώ αν διέπεστε απο κάποιο των παραπάνω. Πιστευω πως η αγάπη απαρτίζεται απο ποιότητες όπως η ενσυναίσθηση, η τρυφερότητα, η αςφαλεια, ο σεβασμός, η εμπιστοσύνη, απο αξίες όπως η ελευθερία, και αρετές όπως  η αλήθεια και το ήθος. Οτιδήποτε προκαλεί δυσάρεστο και πονεμένο συναίσθημα, δεν έχει να κάνει με την αγάπη. Φυσικά είμαστε άνθρωποι και αναπόφευκτα καλούμαστε να τα βιώσουμε όλα, με ένα κατα τη γνώμη μου σκοπο: να μάθουμε να αγαπάμε πρώτα τον εαυτό μας ωστε να μπορούμε να απολαμβάνουμε και να μοιραζόμαστε την αγάπη και τα δωρα της με όποιον επιλέγουμε να σχετιστούμε. Η ανάγκη να γράψω το παραπάνω, προκύπτει καθώς βλέπω πάρα πολλους αντρες να έχουν υποστεί συναισθηματική κράμπα  και γυναίκες με ναρκωμένη θηλυκότητα.Κοινώς, βλέπω ανθρώπους μονους με πολυ πόνο,θλίψη και θυμό να στριφογυρίζουν σε μια εσωστρεφή σπείρα τρώγοντας τα σωθικά τους. Μια φορά ζούμε ή τουλάχιστον μια θυμόμαστε. Ας δοκιμάσουμε να την γεμίσουμε αφείδωλα με αγαπη και έρωτα,  ώστε να την απολαμβάνουμε και να προχωρήσουμε στην επόμενη όσο πιο ξαλαφρωμένοι! Και μια φιλική συμβουλή: Μοιράσματα αλήθειας για αποφυγή παρερμηνειών! Σας φιλω γλυκα..

Ps: ολα τα παραπανω πρεσβευουν παντα τη γνωμη μου