Ελλαδα

´´ο Θεος δημιουργει τη γη και καλει τους λαους για να τους μοιρασει τα εδαφη.
Το ραντεβου ηταν συγκεκριμενη ημερα και ειχε διαρκεια περιορισμενη.
Ηταν ολοι παρωντες για να λαβουν τα κομματια γης που τους αναλογουσαν, εκτος απο τους Ελληνες οι οποιοι θεωρησαν σκοπιμο να μην πανε.
Την επομενη ημερα, πανε οι Ελληνες βρισκουν τον Θεο και του ζητουν το κομματι που τους αναλογει.
-Δεν υπαρχει τιποτα αγαπητοι μου τους λεει εκεινος.Η μοιρασια εγινε χτες και τα εδωσα ολα.
Οι Ελληνες θερμοπαρακαλουσαν τον Θεο πεσμενοι στα γονατα προκειμενου να δωσει και σε αυτους ενα κομματι γης να κατοικησουν.
Τελικα ο Θεος ανταποκριθηκε στις εκκλησεις τους και τους εδωσε την Ελλαδα λεγοντας τους:
-Ενταξει Ελληνες με πεισατε!Υπαρχει ενα κομματι γης το οποιο και θα σας δωσω.Ειναι αυτο που ειχα κρατησει για ΕΜΕΝΑ.

Αυτη ειναι η Ελλαδα.
Η Ελλαδα που ποτε δεν εκτιμησαμε, γιατι αναπαυτικα καθομασταν στον καναπε της πρωγονοπληξιας.
Η Ελλαδα που ποτε δεν αγαπησαμε,γιατι ειχαμε την πεποιηθηση οτι το ξενο ειναι καλυτερο.
Η Ελλαδα που απλα..εγκαταλειψαμε και επειτα δολοφονησαμε!
Η Ελλαδα που επιτρεψαμε να πουλησουμε!

Μιλαω στον πληθυντικο και ισως καποιοι ενοχληθουν, ομως δεν μπορω να απομονωσω την ευθυνη ολου αυτου που συμβαινει στη χωρα μας και να την χρεωσω μονον σε 200 ατομα.
Γιατι πολυ απλα..σε αυτα τα 200 ατομα προμηθευτες οπλων και σφαιρων υπηρξαμε ολοι μας.
Και γιατι επισης..μονον με συλλογικη προσπαθεια καταστρεφεται μια ιστορια, ενας πολιτισμος, ενα εθνος.
Δε θα αναφερθω στο θρασσος και στην απωλεια συνειδησης των ατομων που βρισκονται μεσα στο επιβλητικο κιτρινο κτιριο της βουλης.
Αυτοι οι γενοκτονοι εκτελουν απλα και με μαθηματικη ακριβεια το σχεδιο τους.
Θα αναφερθω ομως σε εμας, γιατι πιστευω πως τωρα πια γνωριζουμε,κατανοουμε και μπορουμε!
Μπορουμε να ανακτησουμε την εθνικη μας αυτοεκτιμηση,να επανεκτιμησουμε την ιστορικη και πολιτισμικη μας αξια και να νιωσουμε υπερηφανοι που ειμαστε Ελληνες.
Ας γινουμε εκπομπες μιας συλλογικης ενεργειας της οποιας πηγη θα ειναι η αγαπη καταρχας προς εαυτον και συνανθρωπο και κατ´επεκταση προς την χωρα μας.

ΦΩΤΙΕΣ
Με θλιψη παρακολουθω την Αθηνα να καιγεται, ομως η Ελλαδα καιγεται καθε χρονο καθε καλοκαιρι και τα δαση δεν ειναι κτιρια..τα δαση εχουν ψυχη και εμεις εχουμε γινει πυροβλεψιες ενω η ικανοτητα να σβησουμε τη φωτια ειναι καθαρα στο χερι μας..διαφορετικα το πορισμα της εθνικης μας νεκροψιας θα αναγραφει:Ασφυξια απο αναθιμιασεις!

Ενα θετικο μηνυμα..

Τα πραγματα στη ζωη μας χειροτερευουν και θα χειροτερευουν με σκοπο να αφυπνιστουμε.
Οσο αγνοουμε τις αρνητικες εμπειριες και οσο τις αναπαραγαγουμε..τοσο αυτες θα επανερχονται δυναμικοτερα.
Πιστευω πως φτανουμε στο τελος οχι της οικονομικης κρισης αλλα της κρισης συνειδητοτητας που μας διεπει, η οποια συντομα θα σημανει και την παυση καθε αλλης μορφης κριση.
Καληνυχτα και να φροντιζουμε τα μεσα και τα εξω μας..
Ρ.

Οι Αλωβητοι..

Το οχι δεν το δεχονται..
Το δε γινεται επισης..
Αν "δεν ξερεις"..δεν επιτρεπεται
Εκεινοι...τα ξερουν ΟΛΑ!
Αργοτερα αν τους πεις..θα απαιτησουν:ΤΩΡΑ!
Αναγκες και αδυναμιες εξοριστες απ τη δικη τους χωρα..
Τα λαθη δε σου χαριζονται..
Αυτοι επιτυγχανουν σε ολα...
Τη γνωμη σου αν πας να πεις..στο κοβουνε με φορα..
Εκεινοι γνωριζουν καλυτερα και τα ελεγχουν ΟΛΑ..ωσπου η ζωη καποια στιγμη τους στενλει σε ανηφορα!!!

Αφιερωμενο..στο μοντελο αυτο του τερταπερατου αντρα ..που επιτυγχανει παντα στα παντα και ολα τα ελεγχει με χειρουργικη ακριβεια..διχως να του ξεφευγει ποτε τιποτα!Ακουραστος,ατρομητος,αλωβητος...σαρωτικος..Σαρωνει τα παντα προκειμενου να ΜΗΝ αποτυχει..γιατι την αποτυχια..την φοβαται..την τρεμει...την σκιαζεται..Καποιος φαινεται καποτε τον τρομαξε,λεγοντας του οτι το να αποτυγχανεις ειναι σφαλμα μεγα..ετσι αποφασισε να αγνοει και να σαρωνει οτιδηποτε στεκεται εμποδιο στην αποπερατωση του στοχου του..ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ!Ειτε αυτο λεγεται αναγκη, ειτε λεγεται αδυναμια..εκεινος θα τα καταπατησει ωστε ο δρομος προς την "επιτυχια" να ειναι για ΑΥΤΟΝ ισοπεδος!
Βρισκω κριμα τον τροπο που λειτουργουν..μα πιο πολυ τον βρισκω αδικο καθως αυτοι οι οδοστρωτηρες στο περασμα τους..σαρωνουν και αλλες ψυχες..Ψυχες, που αποδεχονται τις αδυναμιες τους,αγκαλιαζουν τις αναγκες τους και επιθυμουν να τις κρατουν ζεστες και χαμογελαστες ακομα κι αν αυτο δε σημαινει...αριστα σε ολα!!!!!

Μια ευχη για τους αλωβητους:

Ευχομαι η ψυχη τους να βγει στον ηλιο, να ζεστοκοπηθει απο την θερμοτητα τησ αγαπησ, να λουστει με το φως της αληθειας και ολη τους η επαρση να μετασχηματιστει σε σοφια και γνωση..
Ολα αυτα ευχομαι να γινουν συντομα..πρωτου η ζωη τους διδαξει με τον επιπονο τροπο οτι δεν μπορουν να ελεγχουν τα παντα και να νικουν σε ολα...

"Αφιερωμενο εξαιρετικα σε μια ψυχη που δεν βγηκε εγκαιρως στο φως..και εφυγε εκτακτα και απροσμενα απο τη ζωη''

32 Years Young :p

Γι αυτα τα γενεθλια θα κρατησω την πρωτη θεση στην μνημη και στην καρδια μου, καθως ηταν τα πιο ζεστα ουσιαστικα και ΑΛΗΘΙΝΑ με ολη τη σημασια της λεξεως,γενεθλια στα οσα χρονια ζω!
Ηταν τα πρωτα γενεθλια που γνωριζα τον λογο που γιορταζω,εναν λογο ακριβο και πολυτιμο που τιμω και θα τιμω για παντα!!!!
Απολαυσα και χαρηκα πραγματικα ολες τις υπεροχες ευχες που με τοση αγαπη και θερμη βγηκαν απο τις καρδιες και απ τα ματια των πολυτιμων ανθρωπων που εχω κοντα μου και ειμαι ευλογημενη που ειμαι αναμεσα τους..Ευχαριστω τοσο μα τοσο πολυ για ολη αυτην την ενεργεια αγαπης και αποδοχης που ελαβα και λαμβανω καθημερινα..Ειναι αυτη που με κρατα ορθια τις στιγμες που παραπατω..ειναι εκεινη που παρεα μου γελα τις στιγμες που κι εγω γελω..ειναι απλα ΟΛΑ!!!
Για τα χρονια που περασαν και με συνοδευσαν μεχρι εδω..νιωθω απο τα βαθη της ψυχης μου τεραστια ευγνωμοσυνη...Ευχαριστω ολους οσους συμμετειχαν σε αυτα, γιατι ο καθενας συνεβαλλε με τον τροπο του(ομορφο η' ασχημο) να γινω σοφοτερη κ πιο δυνατη!!!
Τα καλυτερα δωρα!!!!

Ο Μικρος Πριγκιπας..

"Την ουσια τα ματια δε μπορουν να την δουν.. Μονον η καρδια μπορει''

Ο μικρος πριγκιπας υπαρχει μεσα στον καθεναν μας..
Ο Πλανητης που κατοικει ειναι μικρος και απλος!
Αποτελειται μονον απο ενα ηφαιστειο κ απο ενα λουλουδι που τα αγαπαει και τα φροντιζει πολυ!
Δε επιθυμει τιποτε αλλο παρα μονον αυτα!
Τον κανουν χαρουμενο και ευτυχισμενο!
Καποτε καποιος τον παραπλανησε κ τον εστειλε σε εναν αλλον πλανητη πιο μεγαλο πιο λαμπερο ταζοντας του πως εκει θα ανακαλυψει πολυτιμους θησαυρους..
Ο μικρος πριγκιπας ομως γρηγορα ενιωσε δυστυχια κ με λαχταρα επεστρεψε σε οτι πιο πολυτιμο ειχε : στο μικροσκοπικο του ηφαιστειο κ στο κατακοκκινο τριανταφυλλο..Ηταν για εκεινον ο,τι πιο σημαντικο και πιο ομορφο γιατι πολυ απλα..ηταν τα δικα του!
Δε μπορεσε να ζησει μακρια τους κ ποτε δε θα μπορεσει..
Ο πλανητης του, ειναι τα παντα για αυτον αλλα τα παντα και για εμας..βρισκεται στον πυρηνα μας κ το ονομα του ειναι ψυχη..
Ας κοιταξουμε τον μικρο μας πριγκιπα στα ματια λεγοντας του ενα μεγαλο ευχαριστω για την φροντιδα κ την αγαπη που δειχνει στον πλανητη του, δινοντας του την υποσχεση οτι δεν θα τον ξαναπαρουμε ποτε μακρια του..


Στο μακρινο σου το αστερι θα μου κρατας σφιχτα το χερι..Μικρε μου πριγκηπα κοιμησου..και εγω θα μεινω
Εδω..
Μαζι σου...

:)

Ευχές για μια νεογέννητη χρονιά..

Παρατηρώντας τα τελευταια χρονια τον υλικό μας κοσμο να καταρρεει σταδιακά, νιώθω πως όλο αυτό δε συμβαίνει τυχαία..

Το μήνυμα που κρύβεται στο δούρειο ίππο της οικονομικής κρίσης είναι οτι έφτασε η στιγμή να στρέψουμε τα βλέμματα στο μεσα μας και να ξαναχτισουμε τον πνευματικο και ενεργειακό μας πολιτισμο με θεμελια την αγαπη, την κατανόηση και την σοφία.

Οι μηχανές τρέφονται με υλικά αγαθά..οι άνθρωποι με αγάπη!!!

 

 

Το 2012 ευχομαι να ειναι μια χρονια μαζικής αφυπνισης  και ο,τι τοξικο να μετασχηματιστει σε αγαπη κ φως!

 

 

Να φροντιζετε πολυ τους εαυτους σας..και ο ενας τον αλλον!!!΄

 

Με πολλή αγάπη και γαλήνη για όλους..

 

Ρ.

2011...

Η χρονιά που πέρασε το 2011, ήταν για εμένα το έτος της προσωπικής μου αναγέννησης και αυτός είναι ο λόγος που πάντα θα την θυμάμαι και θα την έχω χάρτη και φυλαχτό.
Ανέβηκα τα σκαλιά του εσωτερικού μου ναού..και έμεινα εκεί με σκοπό να γνωρίσω την ψυχή μου, να έρθω σε επαφή με το συναίσθημα μου και να αποκτήσω πλήρη συνειδητότητα.
Οπως συμβαίνει σε κάθε γέννα.. όλη αυτή η διαδικασία είχε πάρα πολύ πόνο και είμαι πολύ υπερήφανη και συγκινημένη όταν σκέφτομαι με πόση  συνέπεια και δύναμη διαχειρίστηκα τον ψυχικό μου τοκετό.
Αποχαιρετώντας λοιπόν αυτή την καταλυτική χρονιά, θέλω να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου και να πώ πόσο ευλογημένη νιώθω που γνώρισα τον άνθρωπο εκείνο που με έβγαλε απο το σκοτάδι και στον μοναχικό μοναδικό μου περίπατο..είναι πάντα δίπλα μου να μου φέγγει όταν σκοτεινιάζει.
Ευχαριστω τον Γ, που κόβει και ράβει για εμένα ενώ με προσέχει πάντα με σεβασμό και διακριτικότητα, στέλνοντας μου τη γαλήνη του..
Ευχαριστώ την μανούλα μου για την άπλετη αγάπη και την αντοχή λοκατζή που έδειξε και δέιχνει και ένα μεγάλο συγγνώμη για όλες τις φορές  που αναπόφεκτα την στεναχώρησα..δεν ήταν εύκολο και για εκείνη..
Ευχαριστώ τους φίλους μου..όσους επέλεξα να μείνουν, δεν έφυγαν ποτέ..όσους δεν επέλεξα..ήταν και δική τους επιλογή.
Τελευταία θα ευχαριστήσω την Μελίνα μου, επίσης για την υπομονή της και την κατανόηση για όλες τις φορές που την έχω απειλήσει οτι θα την πουλήσω το Πάσχα στην μαύρη αγορά για αρνί..

Εύχομαι το κατά ένα έτος μεγαλύτερο αδερφάκι του 2011, να φέρει εκτός απο υγεία και αγάπη όσα επίσης χρειάζομαι πιο πολύ..γαλήνη, ασφάλεια και μια φωτεινή συντροφιά.

Ρ.

Ακούω..επεξεργάζομαι..συναισθάνομαι.. μιλαω..

΄΄Έχουμε δύο αυτιά και ένα μόνο στόμα, για να ακούμε περισσότερο και να λέμε λιγότερα'' ΖΗΝΩΝ

΄Για εμένα, δεν είναι απαραίτητο να λέμε λίγα..
Απαραίτητο και δίκαιο ομως..είναι να έχουμε ακούσει πρώτα τον συνομιλητή μας..
Τον άνθρωπο εκείνον ο οποίος προφανώς έχει την ανάγκη να μοιραστεί μαζί μας όσα νιώθει, όσα πιστεύει, όσα νομιζει..όλα εκείνα που για εκείνον είναι σημαντικά και μοναδικά.
Καθημερινά, παρατηρώντας τον εαυτό μου, τον πιάνω πολύ συχνά να κουράζεται στην προσπάθεια να συζητήσει με κάποιον άλλον..
Η λέξη προσπάθεια..δεν μου αρέσει..Βάζοντας την στο στόμα μου..έχει τη γέυση απο το πικρό φάρμακο που πρέπει να το πιείς για να γίνεις καλα και  παρενέργεια του είναι κόπωση, δυσφορία..άγχος. Αγχος στο οτι προσπαθώ.. αλλά η αποτυχία παραφυλά στη γωνία και υπάρχει το ενδεχόμενο να μην τα καταφέρω..
Προσπάθεια όμως είναι για εμένα οι περισσότερες φορές που συζητώ με τους ανθρώπους.
Και είναι προσπάθεια..γιατί κυριολεκτικά με πιάνει δυσφορία και άγχος όταν κάποιος ανά πάσα στιγμή καραδοκεί να δολοφονήσει τα λόγια μου εν ψυχρώ..΄και εγώ πρέπει να βιαστώ για να σώσω τον λεκτικό μου πολιτισμό.
Παρατηρώ οτι δεν ενδιαφέρονται για όσα τους λες..υποψιάζομαι οτι σκέφτονται τα δικά τους και στο πρώτο νοητό σου κόμα..βιάζουν την πρόταση σου..κοινώς γαμάνε την κουβέντα!

Υπήρξα και εγώ κωφή και συνειδητοποιώ ότι ήταν τα χρόνια εκείνα που πρώτα απ'όλα δεν άκουγα τον εαυτό μου..δηλ.την ψυχή μου, για να ακριβολογήσω.
Δεν άκουγα τις ανάγκες μου, δεν άκουγα τα θέλω μου, δεν με άκουγα γενικώς..δεν με άκουγα ειδικώς..
Στην κωφή περίοδο λοιπόν της ζωής μου, δεν μπορούσα και εγώ..να ακούσω ουσιαστικά και δημιουργικά  κανέναν.

Επιστρέφοντας στο παρών και κατόπιν καθημερινής ακρόασης  της ψυχής μου, περπατώ τις συζητήσεις με φίλους και γνωστούς έχοντας βγάλει μια για πάντα τις ωτοασπίδες, απολαμβάνω και σέβομαι τα λεγόμενα τους και νιώθω μεγάλη τιμή που επέλεξαν να είμαι εγώ  ο αποδέκτης της αλήθειας τους.
Μιας αλήθειας μοναδικής, πολύτιμης και πάνω απ'όλα  ξεχωριστής για τον καθένα μας.

Ακούγοντας με προσήλωση, ενδιαφέρον και αγάπη, δεν προσφέρεις μόνον αλλά και εισπράττεις.
Εισπράττεις,  μια μεγατόνων ενέργεια παρέα με όλα τα θετικά συναισθήματα που προκύπτουν απο την χαρά, την ικανοποίηση και την αποδοχή που νιώθει ο συνομιλητής σου.

Ενα ζευγάρι αυτιά, δεν αρκούν για να ακούσουμε τον φίλο μας, τον σύντροφο μας, τον ελάχιστα γνωστό μας..
Αν τα λόγια που εισέρχονται  στα αυτιά μας ξεχυθούν ελεύθερα στον δρόμο  που οδηγεί στο μυαλό και στην καρδιά..τότε μόνον ακούμε πραγματικά.
Να ακούμε .. να επεξεργαζόμαστε .. να συναισθάνόμαστε ..  και μετά..να μιλάμε.

Η ανάγκη μου να μεταφέρω στο γραπτό λόγο όλα αυτά καθώς και όλα τα άλλα που κατα καιρούς γράφω και έχω γράψει είναι για να να μοιραστώ όσα έμαθα και μαθαίνω από τον φωτεινό μου περίπατο και να εκφράσω την αλήθεια μου, αλήθεια διαφορετική αλλά και παράλληλα τόσο  ίδια για όλες τις ψυχές.

Με αγάπη

Ρ.

Εισαι ο Αγγελός μου..

Εισαι ο αγγελος μου γιατι,
το χαμογελο σου με ελουσε με φως.
Εισαι ο αγγελος μου γιατι,
 η ζεστη των ματιων σου μου εδειξε το πως..
Εισαι ο αγγελος μου γιατι,
 τα λογια που με κερασες δεν ειχαν μη και πρεπει
Εισαι ο αγγελος μου γιατι,
 Κοντα σου η ψυχη μου ξαναρχισε να βλεπει.
Εισαι ο αγγελος μου γιατι,
Με αγαπας κ όταν ειμαι στο σκοταδι,
Εισαι ο αγγελος μου γιατι,
 σε κάθε μοναξια μου στελνεις ένα χαδι.
Εισαι ο αγγελος μου γιατι,
 μ'εβγαλες απ τη ληθη
Εισαι ο αγγελος μου γιατι,
 κάθε που με αμφισβητω η αγαπη σου με πειθει
Εισαι ο αγγελος μου γιατι,
Του φόβου μου διώχνεις την μορφή
Εισαι ο αγγελος μου γιατι,
 όταν θυμωνω δικιο μου δίνεις και υπομονή
Εισαι ο αγγελος μου γιατι,
 μου εμαθες πόσα  μπορω
Εισαι ο αγγελος μου γιατι,
 περηφανα μιλας για όσα ειμαι εγω
Εισαι ο αγγελος μου γιατι,
 φροντιζεις το εσωτερικο μου παιδι..

Εισαι ο αγγελος μου, για όλα τα γιατι....
που με γεμιζουν φως και ειμαι ζωντανη.....

ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ..

Βαρυ το πεπλο της ληθης..

Με τη λεπτη του υφη μας σκεπαζει περιτεχνα υπουλα και ερμητικα μην αφηνοντας κανεναν πορο της ψυχης να ανασανει..
Με μεταξωτό κόκκινο ελκυστικό μανδυα τυλίγει τα ματια μας και το εσωτερικο μας βλεμμα ναρκώνεται,παυει να λειτουργει.
Ο πνευματικος κοσμος καταστρεφεται από τις πετρες των υλικων κατολισθησεων και ο δρομος προς την αγαπη κ τη γαληνη φραζει..
Αδιεξοδα παντου..
Ολες οι ταμπελες γραφουν :Χρημα,εξουσια,ζηλεια..ανταγωνισμος!

Χαζευοντας τον εαυτο μου  με σκοπό την απόκτηση πληρης συνειδητοτητας,παρατηρω τους ανθρωπους γυρω μου..πιο πολύ αγνωστους για μην πέσω στον υποκειμενικό συναισθηματικό ύφαλο.Εχει γινει αγαπημενη ασχολια να τους παρατηρώ φλερτάροντας με τις κινήσεις τους, περπατωντας και μαντέυοντας  τις σκέψεις τους..

Γονεις με παιδια..φιλους με φιλους..ζευγαρια..ακομα και ζωα!
Ολοι..ανεξαρτητα τις διαφορετικοτητας τους εχουν ένα κοινο ζητουμενο..
Την αποδοχη και την αγαπη..
Λίγοι  το γνωριζουν και ετσι οι περισσοτεροι  λειτουργουμε  με βαση το φοβο..το φοβο για την απορριψη,την απωλεια και την μοναξια...το φοβο που μέσα στη θαλάμη του φυλάσσει τις σφαίρες της ανασφάλειας..της άμυνας..της ζηλειας.
Ολα αραγμένα πίσω απο τον φόβο..απο φόβους εφηβικούς...απο φόβους παιδικούς ..απο εμβρυακους..και απο φόβους πριν το σημείο μηδέν..απο φόβους που δε γνωρίζουμε και δεν μπορούμε καν να φανταστούμε.
Από την προσωπική μου μοναδική και μοναχική ΄΄βόλτα΄΄  εκπληκτα βίωσα, πως η συρρίκνωση του φόβου επέρχεται μετα την αποκάλυψη του και αποδοχή του..μολις τον δεις και πεις οκ μεγάλε εισαι εδω αλλα δεν τρέχει και μια.

Αποκωδικοποιώντας όλες τις σκέψεις κ συμπεριφορες το ζητούμενο απόσταγμα είναι ένα: η μεγαλύτερη ζωτικής σημασίας ανάγκη και μοναδική μας τροφή: Η ΑΓΑΠΗ

Ενα βρέφος χωρίς τροφή μπορεί να ζήσει πολύ περισσότερο ενω αν δεν έχει εισπράξει ενα χάδι, αν δεν έχει νιώσει τα φτερά της αγάπης να το αγγίζουν..ο θάνατος του είναι επιστημονίκά βέβαιος και επόμενος.
Για όσο αμελούσα τα παραπάνω έμενα στο  να κρινω  ανθρώπους και συμπεριφορές αυτών ,να πικραίνω και να πικραίνομαι..να κατοικώ στο αποτέλεσμα..
Σιγα-σιγα ανακαλυπτοντας  πίσω απο αυτό τι υπάρχει ..και ερχόμενη κοντα στις δικές μου ανάγκες αρχίσα να αντιλαμβάνομαι και να κατανοώ και τις ανάγκες των αλλων..
Και ειναι απολαυστικό και ηθικά ανακουφιστικό να ΄΄ξέρεις΄΄ τι συμβαίνει, να μπορείς να ακους..να επιλέγεις με ποιον και ποτε και να ορίζεις εσυ τις αποστάσεις και τους χρόνους, προστατεύοντας σχεσεις, ψυχες...ακομα και σώματα..(  to be continued )

Οι Νεραιδες και τα Βαμπιρ

Με καποια οντα που η νονα συνηθεια τους εχει βαφτισει ισως φιλους,παρεα κτλπ συναντηθηκες μαζι τους γιατι πολυ απλα επρεπε να σε αφαιμαξουν,να σε τρομαξουν,να σε αδειασουν.Το αδειασμα κ το γεμισμα πανε μαζι.Ειναι ζευγαρι.Οπως το καλο και το κακο.Οπως η μερα και η νυχτα.Αν δεν υπηρχε το ενα δεν θα υπηρχε κ το αλλο.Με ενα τους μονο βλεμμα σε ρουφανε,το χιουμορ τους τοξικο ενισχυμενο απο εξυπνη κριτικη τσουζει την αγνη επιδερμιδα της ψυχης σου ενω όλα οσα λεγονται είναι για το καλο σου.Ξαφνικα σκοταδι.. αδειαζεις..Μεσα σου σπερνεται θυμος που γινεται κισσος και εγκλωβιζει τα θελω σου πνιγοντας τις αναγκες σου σαρωνοντας τα αορατα ορια σου.Αδειαζεις..Αδειαζεις για να γεμισεις απο τις νεραιδες που θα ερθουν στην ωρα τους κ αυτες να ποτισουν τη γη σου με το ιαμα της αγαπης..τη μοναδικη κ απαραιτητη τροφη σου και να σταματησουν τους πονους απο τον χρονιο βιασμο που υπεστει αυτη..η ψυχη.Αυτή που δε μιλησε ποτε οσο ταιζε αδειανες πεινασμενες σαρκες (συνεχιζεται)